கேரளாவின் சம்ஸ்கிருத நாடகமான கூடியாட்டம் 2008 இல் யுனெஸ்கோவால் பட்டியலிடப்பட்டது; ஓர் அங்கத்தை பல நாட்களுக்கும், முழு நிகழ்ச்சியை 40 நாட்கள் வரையிலும் நீட்டிக்க முடியும்; ஒரே நடிகர் கண்களாலும் கைகளாலும் ஓர் உலகத்தையே உருவாக்குகிறார்

கூடியாட்டம் கேரளாவின் சம்ஸ்கிருத நாடகம்; நாடகத்தின் ஒரே அங்கத்தில் நாட்கணக்கில் செலவிடக்கூடிய நடிகர்களால் கோயில் அரங்குகளில் அது நிகழ்த்தப்படுகிறது. யுனெஸ்கோ அதை 2001 இல் உலகின் புலனாகாப் பாரம்பரியத்தின் தலைசிறந்த படைப்பாக அறிவித்து, 2008 இல் அதன் பிரதிநிதித்துவப் பட்டியலில் சேர்த்தது; அது “இந்தியாவின் மிகப் பழமையான உயிர்ப்புள்ள நாடக மரபுகளில் ஒன்று” என்று விவரிக்கிறது. ஒரு முழு நிகழ்ச்சி 40 நாட்கள் வரை நீடிக்கக்கூடும் என்று யுனெஸ்கோ கூறுகிறது.

ஒரே மேடையில் மூன்று சமூகங்கள்

சொல் மலையாளத்திலிருந்து வந்தது. அறிஞர் சுதா கோபாலகிருஷ்ணன் எழுதிய Sahapedia கண்ணோட்டம், கூடி என்றால் “ஒன்றாக” அல்லது “இணைந்த” என்றும், ஆட்டம் என்றால் நடிப்பு என்றும் விளக்குகிறது; எனவே கூடியாட்டம் என்பது இணைந்த நடிப்பு, அதாவது பல பாத்திரங்கள் ஒரு மேடையைப் பகிர்தல். சாக்கியார் சமூக ஆண்களும் நங்கியார் சமூகப் பெண்களும் நம்பியார் சமூகத் தாளவாத்தியக்காரர்களுடன் அருகருகே நிகழ்த்தும் இந்தியாவின் ஒரே நாடக வடிவம் இது என்று யுனெஸ்கோ ஆவணக் காப்பகக் குறிப்பு சேர்க்கிறது.

சாக்கியார் ஆண்கள் ஆண் பாத்திரங்களையும் நங்கியார் பெண்கள் பெண் பாத்திரங்களையும் ஏற்கின்றனர் என்றும், நங்கியார்கள் ஜால்ராவும் வாசித்து சம்ஸ்கிருத ஸ்லோகங்களை ஓதுகின்றனர் என்றும், நம்பியார்கள் மிழாவு என்ற பெரிய மேளத்தை வாசிக்கின்றனர் என்றும் Kerala Tourism கூறுகிறது. சில நாடகங்களில் நங்கியார்கள் நாயகிகளாகவும் தோழிகளாகவும் நடிக்க, சாக்கியார்களும் முக்கியமான பெண் பாத்திரங்களை ஏற்கின்றனர் என்று மிழாவு பற்றிய Sahapedia கட்டுரை சேர்க்கிறது. நங்கியார்களின் சமூகம் குறித்தும் ஆதாரங்கள் வேறுபடுகின்றன: Kerala Tourism அவர்களை சாக்கியார் சமூகப் பெண்கள் என்கிறது; சங்கீத நாடக அகாடமியின் ஆண்டறிக்கையும் Sahapedia இன் மிழாவு கட்டுரையும் அவர்களை நம்பியார் சமூகப் பெண்கள் என்கின்றன.

மிழாவு ஒரு பெரிய ஜாடி வடிவில், செம்பு அல்லது களிமண்ணால் ஆனது (களிமண்ணாலானவை இப்போது அரிதாகவே காணப்படுகின்றன), வாய்ப்பகுதி தோலால் மூடப்பட்டது; அதை வாசிப்பவர் ஒரு மரப் பெட்டியில் அமர்கிறார் என்று கலாதரன் எழுதுகிறார். கேரள கலாமண்டலத்தின் விளம்பர, ஆராய்ச்சி அதிகாரியான வி. கலாதரன், அதைக் கூடியாட்டத்தின் ஒரே முக்கிய இசைக்கருவி என்கிறார்.

மேடை கூத்தம்பலம், கோயில் வளாகத்துக்குள் கட்டப்பட்ட அரங்கு. இவை 12 முதல் 17 ஆம் நூற்றாண்டுக்குள் கட்டப்பட்டிருக்கலாம் என்று Sahapedia கூறுகிறது; திருச்சூர், குருவாயூர், இரிஞ்ஞாலக்குடா, கிடங்கூர், திருப்புணித்துறா, செங்கன்னூர், ஹரிப்பாடு ஆகிய இடங்களிலும், கேரள கலாமண்டலத்தில் ஒரு புதியதும் இருப்பதாகப் பட்டியலிடுகிறது. இரிஞ்ஞாலக்குடாவின் கூடல்மாணிக்கம் கோயிலையும் திருச்சூரின் வடக்குநாதன் கோயிலையும், கூடியாட்டம் இன்றும் ஆண்டுதோறும் நிகழ்த்தப்படும் முக்கிய மையங்களாக Kerala Tourism குறிப்பிடுகிறது.

ஓர் அங்கம் பல இரவுகளின் நாடகமாகிறது

கூடியாட்டம் ஒரு சம்ஸ்கிருத நாடகத்தை தொடக்கம் முதல் முடிவு வரை அரங்கேற்றுவதில்லை. அது ஒரு அங்கத்தை எடுத்து, அதற்குத் தனிப் பெயரும் நிகழ்த்து நெறியும் கொடுத்து, நாட்கணக்கில் ஓடவிடுகிறது என்று Sahapedia விளக்குகிறது. மந்திராங்கம் என்பது பாசனின் பிரதிஞ்ஞாயௌகந்தராயணத்தின் மூன்றாவது அங்கம்; அங்குளியாங்கம் என்பது சக்திபத்ரனின் ஆச்சரியசூடாமணியின் ஆறாவது அங்கம். அதன் தொகுப்பு பாசன், ஹர்ஷன், சக்திபத்ரன், குலசேகரன், நீலகண்டன், போதாயனன், மகேந்திரவிக்ரமவர்மன் ஆகியோரிடமிருந்து எடுக்கப்படுகிறது; காளிதாசன், பவபூதி ஆகியோரின் நாடகங்கள் மரபாகக் கூடியாட்டத்தின் பகுதி அல்ல என்றும் Sahapedia சேர்க்கிறது. பாசனின் நாடகங்களை 1912 இல் கணபதி சாஸ்திரி கேரளாவிலிருந்து மீட்டார் என்றும், அங்கு அவை தனித்தனி அங்கங்களாக நிகழ்த்து வடிவில் எஞ்சியிருந்தன என்றும் Sahapedia பதிவு செய்கிறது.

மிக நீண்ட தனி அங்கங்கள் தாங்குதிறனின் படைப்புகள். அங்குளியாங்கத்தை சுமார் 41 நாட்கள் என்றும் மந்திராங்கத்தை சுமார் 40 இரவுகள் என்றும் Sahapedia குறிக்கிறது; ராமாயணம் பற்றிய மூன்று நாடகங்களும் (ஆச்சரியசூடாமணி, பாசனின் பிரதிமாநாடகம், அபிஷேகநாடகம்) ஒரு காலத்தில் ஓர் ஆண்டு முழுவதும் எடுத்த 21 அங்கச் சுழற்சியை உருவாக்கின என்றும் அது கூறுகிறது. சங்கீத நாடக அகாடமியின் அறிக்கை மந்திராங்கத்தை 41 நாட்கள் என்று கணக்கிடுகிறது; இத்தகைய நீண்ட ஓட்டத்தை இன்று கோயிலில் நடத்துவது கிட்டத்தட்ட இயலாதது, எனவே முழு நிகழ்ச்சி கிட்டத்தட்ட மறைந்துவிட்டது என்றும் அது சேர்க்கிறது.

எபிரேயப் பல்கலைக்கழக அறிஞர் டேவிட் ஷுல்மன், மத்திய கேரளக் கிராமமான மூழிக்குளத்தின் நேபத்யா குழு 2012 ஆகஸ்டில் 29 இரவுகளில், சுமார் 130 மணி நேரம், அங்குளியாங்கத்தை அரங்கேற்றியதைப் பார்த்தார். ராமாயணத்தின் கூற்றுப்படி, அனுமன் கடலைத் தாண்டி இலங்கைக்குச் சென்று, ராமனின் மோதிரத்துடன், ராவணனின் தோட்டத்தில் சீதையைக் கண்டார். மேடையில் ஒரே நடிகர் அனுமனாகவும் அனுமன் நினைவுகூரும் ஒவ்வொருவராகவும் நடிக்கிறார்; மேடையின் இடப்பக்கம் அமர்ந்த நங்கியார் சீதையின் சில வசனங்களைப் பேசி, ஜால்ராவில் தாளம் பிடிக்கிறார். 29 இரவுகளில் பெரும்பாலானவை, சீதை கவர்ந்து செல்லப்பட்டதிலிருந்து நடந்தவற்றை அனுமன் நீளமாக மீண்டும் சொல்வதற்குச் செல்கின்றன; ராமாயணத்தின், மகாபாரதத்தின் பிற பகுதிகளின் கதைகளும் அதில் பின்னிக்கொள்கின்றன. நிகழ்ச்சிகள் 12 மணி நேரம் முதல் 150 மணி நேரத்துக்கு மேல் வரை இருக்கும் என்றும், இந்த அங்கத்தை அந்தக் குழு இரண்டு தலைமுறைகளாக முழுமையாக நிகழ்த்தவில்லை என்றும் The New York Review of Books இல் ஷுல்மன் எழுதுகிறார். அனுமனின் பரந்த கதை tuput இன் மலை சுமந்தவர் பற்றிய கட்டுரையில் சொல்லப்பட்டுள்ளது.

கண்கள், கைகள், ஒரு விளக்கு

நாடக மொழி வடிவமைக்கப்பட்டதும் நெறிப்படுத்தப்பட்டதும் ஆகும்; நேத்ர அபிநயம் (கண்களால் நடித்தல்), ஹஸ்த அபிநயம் (கை சைகை மொழி) முக்கியமானவை என்று யுனெஸ்கோ கூறுகிறது. யுனெஸ்கோவின் சொற்களில், ஒரு சூழலை அல்லது நிகழ்வை அதன் எல்லா விவரங்களிலும் விரித்துரைப்பதில்தான் அங்கத்தின் கலை இருக்கிறது; அதனால்தான் ஒரே அங்கம் நாட்கணக்கில் நீடிக்க முடிகிறது.

இதை சாத்தியமாக்கும் உத்திகளை Sahapedia கண்ணோட்டமும் கேரள கலாமண்டலமும் விவரிக்கின்றன. நடிகர் ஒரு பாத்திரத்திலிருந்து வெளியேறி, உடையை மாற்றாமல், மற்றவர்களை ஒவ்வொருவராக ஏற்க முடியும்; இந்த உத்தி பகர்ந்நாட்டம். விதூஷகன் என்ற நகைச்சுவைப் பாத்திரம் பிராந்திய மொழியான மலையாளத்தில் பேசி, பார்வையாளர்களுடன் நகைச்சுவை செய்யும் உரிமை பெற்றிருக்கிறது; மற்ற பாத்திரங்கள் சம்ஸ்கிருதத்தைப் பயன்படுத்துகின்றன. உண்மையான நிகழ்த்து நூல்கள் மேடைக் கையேடுகள்: இயக்கம், ஓதல், சைகை, விரித்துரைத்தல் ஆகியவற்றை வகுக்கும் ஆட்டப்பிரகாரம், மேடை அமைப்பு, உடைகள், கலைஞர்களுக்கான ஊதியம் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய கிரமதீபிகை. இவை அனைத்தும் நாட்டிய சாஸ்திரத்தில் வகுக்கப்பட்ட நான்கு வகை நடிப்புத் திட்டத்தைப் பின்பற்றுகின்றன என்று கேரள கலாமண்டலம் சேர்க்கிறது: உடல், உறுப்புகளின் இயக்கம், பேச்சு, உணர்ச்சி, ஒப்பனையும் உடையும். நாட்டிய சாஸ்திரமே tuput இன் முந்தைய கட்டுரையின் பொருள்.

ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சியும் எப்படித் தொடங்குகிறது என்பதை ஷுல்மன் விவரிக்கிறார். புறப்பாடு, அதாவது “புறப்படுதல்”, என்பதில் நடிகர் தூய்மையான நெறிப்படுத்தப்பட்ட இயக்கத்தால் பிரம்மா முதல் மிகச் சிறிய எறும்புகள் வரை ஓர் உலகத்தையே உருவாக்குகிறார்; பிறகு தாம் படைத்தவர்களுக்கு கண்ணுக்குத் தெரியாத மலர்களை அர்ப்பணிக்கிறார். கடைசி இரவில், எரியும் திரித் துண்டுகளின் கடைசியை மேடையில் போட்டு, கருவறையிலுள்ள தெய்வத்தை நோக்கி முழு நீளத்துக்கு வணங்கி, உலகத்தை மீண்டும் கலைக்கிறார். ஒரு சிறிய மரக்கட்டையைத் தவிர, கிட்டத்தட்ட எந்தப் பொருளும் இல்லை என்றும், மூன்று திரி எண்ணெய் விளக்கு முழுவதும் எரிகிறது என்றும் அவர் எழுதுகிறார். நடிகரின் பங்கு புனிதமான ஒரு பக்கத்தைக் கொண்டுள்ளது என்று யுனெஸ்கோவும் Kerala Tourism உம் குறிப்பிடுகின்றன; முன்பு தூய்மைச் சடங்குகள் உண்டு, மேடையில் தெய்வ இருப்பைக் குறிக்கும் ஒரு விளக்கு உண்டு.

இது எவ்வளவு பழமையானது

சம்ஸ்கிருதச் செவ்வியல் மரபும் கேரளாவின் உள்ளூர் மரபுகளும் கலந்ததாக, கூடியாட்டம் 2,000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பு தோன்றியது என்று யுனெஸ்கோ கூறுகிறது. Sahapedia அதே எண்ணிக்கையான சுமார் இரண்டாயிரம் ஆண்டுகளைத் தருகிறது; கூடியாட்டம் நடிக்கப்படும் முறை நாட்டிய சாஸ்திரத்தில் விவரிக்கப்படும் நடைமுறையிலிருந்து போதுமான அளவு வேறுபடுவதால், அறிஞர்கள் அதை ஒரு பிராந்திய மாறுபாடாகவே அடிக்கடி கருதுகின்றனர் என்றும் அது கூறுகிறது.

கேரள கலாமண்டலத்தின் துறைப் பக்கம் இன்னும் குறுகிய, சான்று சார்ந்த ஒரு தேதியைத் தருகிறது. நம்பகமான சான்றுடன் கூடிய கூடியாட்டத்தின் முதல் மேடை நிகழ்ச்சி 10 அல்லது 11 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்தது என்று அது கூறுகிறது; அப்போது மன்னர் குலசேகர வர்மன் சுபத்ராதனஞ்ஜயம், தபதீசம்வரணம் என்ற இரு நாடகங்களை இயற்றினார்; நகைச்சுவையாளரும் அறிஞருமான தோலன் குலசேகர வர்மனுக்கு அவற்றை அரங்கேற்ற வழிகாட்டினார் என்று கலைஞர்களும் சில அறிஞர்களும் நம்புகின்றனர். ஷுல்மனோ, ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு மேல் சிதையாமல் நீடிக்கும் மரபை விவரிக்கிறார். இவை வெவ்வேறு கேள்விகள்: வடிவம் எப்போது தொடங்கியது, அதன் முதல் உறுதியாக ஆவணப்படுத்தப்பட்ட நிகழ்ச்சிகள் எப்போது நடந்தன; அவற்றுக்கு இடையிலான இடைவெளியை ஆதாரங்கள் மூடவில்லை.

பத்து முதல் பதினைந்து ஆண்டுப் பயிற்சி

நடிகர்கள் 10 முதல் 15 ஆண்டுகள் பயிற்சி பெறுகின்றனர், மூச்சுக் கட்டுப்பாட்டையும் முகம், உடல் தசைகளின் நுட்பமான கட்டுப்பாட்டையும் கற்கின்றனர் என்று யுனெஸ்கோ கூறுகிறது. மூழிக்குளத்தைச் சேர்ந்த முன்னணி நிகழ்த்துநர் மார்கி மதுவிடம், திருவனந்தபுரத்தின் மார்கியில் அதன் கூடியாட்டம் மையம் 1981 இல் தொடங்கியபோது பயிற்சி எப்படி இருந்தது என்று 2015 இல் Sahapedia கேட்டது: அவரும் மேலும் இரண்டு மாணவர்களும் அதிகாலை 4:30 மணிக்கு எழுந்து தாழ்ந்த நிலையில் ஸ்லோகங்களை ஓதினர், 8:30 முதல் புறப்பாட்டின் பகுதிகளைக் கற்றனர், பிற்பகலில் சம்ஸ்கிருத வகுப்புகள் இருந்தன, மாலையில் கண், கை அசைவுகளைப் பயின்றனர். ஆசிரியர்கள் திருப்தி அடையும் வரை ஓர் அசைவையோ ஸ்லோகத்தையோ திரும்பத் திரும்பச் செய்யச் சொன்னார்கள்.

கேரள கலாமண்டலத்தில், பிற்காலத்தில் பட்டயப் படிப்பு ஆண் பாத்திரங்களுக்கு ஆறு ஆண்டுகள், பெண் பாத்திரங்களுக்கு நான்கு ஆண்டுகள், மிழாவுக்கு நான்கு ஆண்டுகள் என்ற நிலையான பாடத்திட்டத்தைப் பின்பற்றியது என்று அவர் கூறினார்.

கோயில் ஊழியர்களிலிருந்து பள்ளிகளுக்கும் யுனெஸ்கோ பட்டியலுக்கும்

நிகழ்த்து நூல்கள், யுனெஸ்கோவின் சொற்களில், சமீப காலம் வரை தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட குடும்பங்களின் தனிப்பட்ட, ரகசியச் சொத்தாக இருந்தன; அந்தக் கலை கோயில்களுடன் பிணைந்திருந்தது. இந்தத் தொழிலில் ஒரு காலத்தில் 18 குடும்பங்கள் இருந்தன, இப்போது அவை ஐந்தாகக் குறைந்துவிட்டன என்றும், நிலக் கொடைகளாலும் ஒவ்வொரு நிகழ்ச்சிக்கான ஊதியத்தாலும் கோயில்கள் கலைஞர்களை ஆதரித்தன என்றும் Sahapedia கூறுகிறது. நிலப்பிரபுத்துவ ஒழுங்குடன் 19 ஆம் நூற்றாண்டில் ஆதரவு சரிந்தது என்றும், 20 ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ஒரு புத்துயிர்ப்பு ஏற்பட்டு, அதைத் தொடர்ந்து மீண்டும் நிதிப் பற்றாக்குறை வந்தது என்றும் யுனெஸ்கோ கூறுகிறது.

இந்தத் திறப்பு படிப்படியாக நிகழ்ந்தது; அனைத்தும் Sahapedia, Kerala Tourism, India Art Review ஆகியவற்றால் ஆவணப்படுத்தப்பட்டவை:

• 1949: பைங்குளம் ராம சாக்கியார் கோயிலுக்கு வெளியே நிகழ்த்தினார்.
• 1965: கேரள கலாமண்டலம் ஒரு கூடியாட்டப் பள்ளியைத் தொடங்கி, சாக்கியார் சமூகத்துக்கு வெளியிலிருந்து மாணவர்களைச் சேர்த்தது; இதற்குப் பழமைவாதப் பிரிவுகளிடமிருந்தும் சாக்கியார் சமூகத்திடமிருந்துமே கடும் எதிர்ப்பு இருந்தது என்று Sahapedia கூறுகிறது.
• 1980: கலாமண்டலத்தின் 13 கலைஞர்களுடன் பைங்குளம் ராம சாக்கியார் முதல் வெளிநாட்டுப் பயணத்தை வழிநடத்தினார்.
• 1981: மார்கி தன் கூடியாட்ட மையத்தைத் தொடங்கியது; வருகை ஆசிரியராக அம்மன்னூர் மாதவ சாக்கியாரும், இருப்பிட ஆசிரியராக மூழிக்குளம் கொச்சுக்குட்டன் சாக்கியாரும், மூன்று மாணவர்களும் இருந்தனர்.
• 1982: இரிஞ்ஞாலக்குடாவின் அம்மன்னூர் சாச்சு சாக்கியார் ஸ்மாரக குருகுலம் புத்துயிர் பெற்றது; அந்த ஆண்டு டிசம்பர் 9 முதல் 26 வரை கோயிலின் கூத்தம்பலத்தில் ஆச்சரியசூடாமணியின் ஐந்தாவது அங்கமான அசோகவனிகாங்கம் அரங்கேற்றப்பட்டது; அதில் அம்மன்னூர் குடும்பத்தின் ஆசான்கள் பங்கேற்றனர், சங்கீத நாடக அகாடமியின் குழு அதை வீடியோவில் பதிவு செய்தது.

யுனெஸ்கோ அறிவிப்புக்கு மார்கியின் முன்முயற்சியே காரணம் என்று Kerala Tourism கூறுகிறது; கூடியாட்டத்தை யுனெஸ்கோ 2001 இல் பெயரிட்டது என்றும், அகாடமி (அது அங்கீகரிக்கும் செவ்வியல் நடனங்கள் பற்றிய tuput வழிகாட்டியைப் பாருங்கள்) தன் கூடியாட்டம் கேந்திரத்தை 2007 மே 27 அன்று திருவனந்தபுரத்தில் தொடங்கியது என்றும் அகாடமியின் அறிக்கை கூறுகிறது. மரபை அடுத்த தலைமுறைக்குக் கொண்டுசெல்லப் பொறுப்பான ஐந்து நிறுவனங்களை யுனெஸ்கோவின் ஆவணக் காப்பகக் குறிப்பு பட்டியலிடுகிறது. கூடல்மாணிக்கம் கோயிலின் ஆண்டு விழாவில் வழங்கப்படும் மாணிக்கஸ்ரீ புரஸ்காரம் அந்த ஆண்டு கூடியாட்டக் கலைஞர் ஜி. வேணுவுக்குச் சென்றது என்று 2026 மே மாதம் India Art Review தெரிவித்தது; அம்மன்னூர் மாதவ சாக்கியாரின் சீடரான அவர், அம்மன்னூர் குருகுலத்துக்குப் புத்துயிர் அளித்தவராகவும், காளிதாசனின் சாகுந்தலத்தின் கூடியாட்டத் தயாரிப்புக்காகவும் பாராட்டப்படுகிறார்; அது சாக்கியார் சமூகத்துக்கு ஏற்காததாக இருந்தது என்று அந்தக் கட்டுரை கூறுகிறது. காளிதாசனும் அவரது நாடகமும் tuput இன் அந்தக் கவிஞர் பற்றிய கட்டுரையின் பொருள்.

இன்று எங்கே நிற்கிறது

கூடியாட்டம் மீண்டும் நிதிப் பற்றாக்குறையை எதிர்கொள்கிறது, இது தொழிலில் கடும் நெருக்கடிக்கு வழிவகுக்கிறது என்று யுனெஸ்கோவின் பட்டியல் உரை கூறுகிறது. கேரளாவில் சில டஜன் உயர் பயிற்சி பெற்ற நிகழ்த்துநர்கள் செயல்பாட்டில் இருந்தனர், பலர் அன்றாடப் பிழைப்புக்கே போராடினர் என்றும், தாம் பார்த்த 29 இரவு நிகழ்ச்சிக்குப் பெரும்பாலான இரவுகளில் சுமார் 20 முதல் 30 பார்வையாளர்களே வந்தனர் என்றும் 2012 இல் ஷுல்மன் எழுதினார்.

வருகையாளர்களுக்கு, கூடியாட்டம், நங்கியார்கூத்து, சாக்கியார்கூத்து, பாடகம் ஆகியவை திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள அதன் வலியசாலா மையத்தில் கற்பிக்கப்பட்டு அரங்கேற்றப்படுகின்றன என்று மார்கி பற்றிய Kerala Tourism பக்கம் கூறுகிறது; வடிவம் பற்றிய அதன் 2014 கட்டுரை ஆண்டு நிகழ்ச்சிகளுக்கு கூடல்மாணிக்கம், வடக்குநாதன் கோயில்களைக் குறிப்பிடுகிறது. அட்டவணைகள் மாறும்; பயணத்துக்கு முன் நிறுவனத்தில் சரிபார்த்துக்கொள்ளுங்கள். ராமாயணத்தை மிகவும் வேறுபட்ட விதத்தில் அரங்கேற்றும் மற்றொரு யுனெஸ்கோ பட்டியலிட்ட மரபு, ஒரு நகரம் முழுவதும் திறந்தவெளியில் நிகழ்த்தப்படும் ராம்நகரின் ராம்லீலா.

2015-16 க்கான சங்கீத நாடக அகாடமியின் அறிக்கை, நிதிப் பற்றாக்குறையால் அதன் கேந்திரம் குறைந்தபட்ச நடவடிக்கைகளையே நடத்த முடிந்தது என்று கூறுகிறது. இருந்தும் 2012 ஆகஸ்ட் முதல் இரண்டு வாரங்களுக்கு ஒருமுறை, திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள அரசு அருங்காட்சியகத்தில் 2016 மார்ச் 31 க்குள் 97 நிகழ்ச்சிகளை அது நடத்தியிருந்தது; கண்ணூர், ஹரிப்பாடு, கொச்சி ஆகிய இடங்களில் மாதாந்திர நிகழ்ச்சிகளையும் சேர்த்து, பாரம்பரிய சமூகங்களுக்கு வெளியிலிருந்து வரும் இளம் கலைஞர்களுக்கு முன்னுரிமை அளித்தது.