డమాస్కస్ యొక్క పురాణ కత్తులు భారతీయ ఉక్కుతో తయారు చేయబడ్డాయి. తర్వాత కొలిమెలు చల్లారిపోయాయి

యూరోపియన్ సైనికులు శతాబ్దాల తరబడి భయపడి, యూరోపియన్ శాస్త్రవేత్తలు శతాబ్దాల తరబడి పునరుత్పత్తి చేయడంలో విఫలమైన ఒక రకమైన కత్తి ఉక్కు ఉంది. దీని ఉపరితలం నీటిలా, ప్రవహించే నమూనాలో అలలుగా ఉండేది, లోహంలో గడ్డకట్టిన కొలనుపై గాలిలా. ఇది అసాధ్యంగా అనిపించే ఒక అంచును తీసుకుని దాన్ని పట్టుకుని ఉంచేది. పురాణం ప్రకారం బ్లేడ్లు పడుతున్న పట్టు కండువాను రెండుగా కత్తిరించగలవు, లేదా తక్కువ నాణ్యత గల కత్తిని ముక్కలు చేయగలవు.

అనేక బ్లేడ్లు వర్తకం చేయబడి, రూపొందించబడిన నగరం పేరు మీద వారు దీన్ని డమాస్కస్ ఉక్కు అని పిలిచారు. కానీ డమాస్కస్ ఉక్కును తయారు చేయలేదు. అది దానికి ఆకారం మాత్రమే ఇచ్చింది. లోహం స్వయంగా రెండు వేల మైళ్ళ దూరంలో ఉన్న కొలిమెలలో కరిగించబడి, చిన్న, మెరుపు లేని దిమ్మెలుగా పశ్చిమానికి రవాణా చేయబడేది, దక్షిణ భారతదేశం యొక్క కమ్మరి కొట్ల నుండి.

ప్రపంచం కొనడానికి వచ్చిన ఉక్కు

భారతీయ లోహాన్ని వూట్జ్ అని పిలిచేవారు: అసాధారణంగా అధిక కార్బన్ కలిగిన ఒక క్రూసిబుల్ ఉక్కు, తమిళనాడు, తెలంగాణ, కర్ణాటకలలో కనీసం క్రీ.పూ. 300 నుండి తయారు చేయబడింది, బహుశా అంతకంటే శతాబ్దాల ముందు నుండి కూడా. ఇనుప కమ్మరులు ఇనుము, కార్బన్-సమృద్ధ పదార్థాన్ని మట్టి క్రూసిబుల్స్‌లో మూసి, పదార్థాలు కరిగి ఒక అసాధారణ ఉక్కు యొక్క చిన్న ఇంగాట్‌గా కలిసిపోయేవరకు వాటిని కాల్చేవారు.

“ప్రపంచ వస్తువు” అనే పదబంధం ఉండటానికి ముందే ఆ ఇంగాట్‌లు ఒక ప్రపంచ వస్తువుగా ఉండేవి. అవి పర్షియా, అరబ్ ప్రపంచానికి ప్రయాణించేవి, అక్కడ కమ్మరులు వాటిని డమాస్కస్ ఉక్కుగా ప్రసిద్ధి చెందిన బ్లేడ్లుగా రూపొందించేవారు, నీటి నమూనా లోహం యొక్క సొంత అంతర్గత నిర్మాణం నుండి అది పనిచేయబడుతున్నప్పుడు ఉద్భవించేది. రెండు సహస్రాబ్దాలలో ఎక్కువ భాగం, మీకు భూమిపై అత్యుత్తమ ఉక్కు కావాలంటే, మీరు భారతీయదాన్నే కొనేవారు.

దాన్ని ఛేదించలేకపోయిన శాస్త్రవేత్త

1800ల ప్రారంభంలో, వూట్జ్ బ్లేడ్ యూరోపియన్ సైన్స్‌కు ఒక పిచ్చిగా మారింది. ఇక్కడ యూరప్ యొక్క సొంత కరిగించే కర్మాగారాలు ఉత్పత్తి చేయగల దేనికంటే మెరుగ్గా పనిచేసే ఒక పదార్థం ఉంది, పశ్చిమంలో ఎవరికీ ఎందుకు అని అర్థం కాలేదు. దాన్ని రివర్స్-ఇంజనీర్ చేయడం ఒక బహుమతిగా మారింది.

దీన్ని ప్రయత్నించినవారిలో ఒకరు మైఖేల్ ఫారడే, చరిత్రలో అత్యంత గొప్ప ప్రయోగాత్మక శాస్త్రవేత్తలలో ఒకరిగా మారబోయే ఒక కమ్మరి కుమారుడు. జేమ్స్ స్టోడార్ట్ అనే కత్తి-తయారీదారుతో కలిసి పనిచేస్తూ, ఫారడే వూట్జ్‌ను తీవ్రంగా అధ్యయనం చేసి, 1820లో, తన ఫలితాలను ప్రచురించాడు. అతను తప్పు. అల్యూమినియం ఆక్సైడ్, సిలికా వంటి పదార్థాల చిన్న చేర్పుల నుండి ఆ మాయాజాలం వస్తుందని అతను ఊహించాడు. అది కాదు.

ఆ వైఫల్యమే ముఖ్యమైన విషయం. ఆ యుగపు అత్యంత చక్కని శాస్త్రీయ మేధావులలో ఒకరు, తొలి పారిశ్రామిక రసాయన శాస్త్రపు పూర్తి పరికరాలతో, దక్షిణ భారతదేశపు ఇనుప కమ్మరులు రెండు వేల సంవత్సరాలుగా ఈ ఉక్కును ఎలా క్రమం తప్పకుండా తయారు చేస్తున్నారో గుర్తించలేకపోయాడు. భారతీయ కమ్మరులు యూరోపియన్ సైన్స్ యొక్క ముందంజ డీకోడ్ చేయలేని జ్ఞానాన్ని కలిగి ఉన్నారు.

రహస్యం ఎవరైనా చూడగలిగే దానికంటే చిన్నది

ఫారడేకు ఎప్పుడూ అవకాశం లేదని ఇప్పుడు మనకు తెలుసు, ఎందుకంటే సమాధానం అతని పరికరాలు చేరుకోలేని ఒక స్థాయిలో ఉంది. నేచర్లో 2006 అధ్యయనం ఒక నిజమైన డమాస్కస్ బ్లేడ్‌ను పరిశీలించి, దాని నిర్మాణంలో అల్లుకున్న, నానోస్కేల్ లక్షణాలను కనుగొంది: కార్బన్ నానోట్యూబ్‌లు, ఇనుప కార్బైడ్ యొక్క సూక్ష్మ తీగలు, బ్లేడ్ యొక్క బలం, అంచును వివరించడంలో సహాయపడే ఒక నిర్మాణం.

భారతీయ ప్రక్రియ నానోట్యూబ్‌లను అర్థం చేసుకుని దీన్ని ఉత్పత్తి చేయడం లేదని ఖచ్చితంగా చెప్పవచ్చు. ఇది ఒక నిర్దిష్ట ఖనిజం (సరిగ్గా సరైన ట్రేస్ మూలకాలను కలిగి ఉన్న) ఒక ఖచ్చితమైన, కష్టపడి సాధించిన వేడి చేయడం, చల్లబరచడం యొక్క ఆచారంతో కలిపిన ఫలితం, తరతరాలుగా క్రాఫ్ట్‌లో మెరుగుపరచబడింది. ఖనిజం, లయ సరిగ్గా పొందండి, లోహం తనను తాను ఏ యూరోపియన్ కరిగించే కర్మాగారం సరిపోల్చలేని ఒక నిర్మాణంగా వ్యవస్థీకరించుకునేది. వాటిని కొద్దిగా తప్పుగా పొందితే, మీకు సాధారణ ఉక్కు వచ్చేది.

రెండు-వేల-సంవత్సరాల క్రాఫ్ట్ ఎలా నిశ్శబ్దమైంది

ఇదే కారణం ఇది ఎందుకు అంత పెళుసుగా ఉందో కూడా. సుమారు 1750 నుండి 1850 మధ్య ఏదో ఒక సమయంలో, నిజమైన డమాస్కస్ ఉక్కు తయారీ అంతరించిపోయింది. ప్రపంచపు మ్యూజియంలలోని బ్లేడ్లు కేవలం ఆగిపోయిన ఒక వరుస యొక్క చివరివి.

చరిత్రకారులు ఇప్పటికీ ఖచ్చితమైన కారణంపై చర్చిస్తారు. దీనిలో కొంత భాగం లోహశాస్త్ర దురదృష్టం: కీలకమైన ట్రేస్ మూలకాలను కలిగి ఉన్న నిర్దిష్ట ఖనిజ నిక్షేపాలు అయిపోయినట్లు కనిపిస్తుంది, ముడి పదార్థం మారిన తర్వాత, పాత వంటకాలు పాత మాయాజాలాన్ని ఉత్పత్తి చేయలేకపోయాయి. కానీ ఆ ఖనిజ కథ ఒక పెద్ద ఆర్థిక కథలో కూర్చుని ఉంది. ఈ క్రాఫ్ట్ ఆరిపోయిన శతాబ్దాలు వలసరాజ్య పాలన యొక్క శతాబ్దాలు, భారతదేశపు సాంప్రదాయ పరిశ్రమలు (దాని వస్త్రాలు, దాని లోహపు పని, దాని హస్తకళాకారుల ఆర్థిక వ్యవస్థ) క్రమంగా బోలుగా చేయబడుతున్నప్పుడు. వాణిజ్య నమూనాలు ఒక సామ్రాజ్యానికి సేవ చేయడానికి తిరిగి గీయబడ్డాయి, చౌక, భారీగా ఉత్పత్తి చేయబడిన బ్రిటిష్ ఉక్కు భారతీయ క్రూసిబుల్ కమ్మరులు రెండు సహస్రాబ్దాలుగా సొంతం చేసుకున్న ఒక మార్కెట్‌ను ముంచెత్తింది. ప్రపంచానికి సరఫరా చేసిన కొలిమెలు చల్లారిపోయాయి, కమ్మరుల చేతుల్లోని జ్ఞానం వారితోపాటే చనిపోయింది, రాయబడకుండానే.

”కోల్పోయాం” నిజంగా అంటే ఏమిటి

మనం సాంకేతిక పురోగతిని ఒక రాచెట్‌గా చిత్రించుకుంటాము: ఒకే దిశలో, ఎల్లప్పుడూ పైకి ఎక్కుతూ. వూట్జ్ అది కాదని గుర్తుచేసేది. ఇక్కడ మానవత్వం క్రీ.పూ. 300లో తయారు చేయగలిగిన, 1850లో తయారు చేయలేని ఒక పదార్థం ఉంది, ఉనికిలో ఉన్న ఒక సామర్థ్యం, అమూల్యమైన బ్లేడ్ల రూపంలో ప్రపంచవ్యాప్తంగా వ్యాపించింది, తర్వాత కేవలం అదృశ్యమైంది, దాని తయారీదారుల కష్టపడి సాధించిన అంతర్దృష్టిని తీసుకువెళ్ళింది.

సామ్రాజ్యాలను ఆయుధీకరించి, ఫారడేను తికమకపెట్టిన ఉక్కు రెండు వేల సంవత్సరాలుగా భారతీయ కొలిమెల నుండి వచ్చింది. తర్వాత, కొన్ని వలసరాజ్యాల జీవితకాలాల వ్యవధిలో, భూమిపై అత్యంత పురాతన ఉన్నత సాంకేతికతలలో ఒకటి ఏమీ మిగలకుండా కాలిపోవడానికి అనుమతించబడింది, అది ఎలా పనిచేసిందో రాయాలని ఎవరూ ఆలోచించలేదు.