भारताने ५ नोव्हेंबर २०२६ रोजी मोहालीत जपानला ४-१ ने हरवून विक्रमी सहावी आशियाई चॅम्पियन्स ट्रॉफी जिंकली, सात सामन्यांत अपराजित, आणि हरमनप्रीत सिंगने २५० आंतरराष्ट्रीय गोल गाठले

भारताच्या पुरुष संघाने गुरुवारी, ५ नोव्हेंबर २०२६ रोजी मोहालीतील ऑलिंपियन बलबीर सिंग सीनियर आंतरराष्ट्रीय हॉकी स्टेडियममध्ये आशियाई चॅम्पियन्स ट्रॉफीच्या अंतिम सामन्यात जपानला ४-१ ने हरवले, या स्पर्धेतील सहावे जेतेपद आणि सलग तिसरे. हिरो आशियाई चॅम्पियन्स ट्रॉफी पंजाब २०२६ मधील आपले सातही सामने त्यांनी जिंकले. त्यांचा कर्णधार हरमनप्रीत सिंग १० गोलांसह सर्वाधिक गोल करणारा खेळाडू ठरला, आणि वाटेत त्याने आपला २५०वा आंतरराष्ट्रीय गोल केला, असे हॉकी इंडियाने म्हटले आहे.

मध्यंतराला एक गोलने पिछाडीवर, शेवटी चार गोलांनी पुढे

अंतिम सामना भारतीय प्रमाणवेळेनुसार संध्याकाळी ७ वाजता भरलेल्या स्टेडियमसमोर सुरू झाला, आणि पहिला गोल जपानने केला. तिसऱ्या मिनिटाला काझुमासा मात्सुमोतोने वर्तुळाच्या अगदी बाहेर चेंडू घेऊन गोलरक्षक सूरज करकेराला चकवत तो वरच्या कोपऱ्यात मारला, जो द हिंदूने जवळच्या खांबा आणि गोलरक्षकाचे हातमोजे यांच्यामधील अगदी लहान फटीतून गेलेला गोल असे वर्णिले. द इंडियन एक्सप्रेसच्या मोजणीनुसार पहिल्या सत्रात चेंडूवरील ताबा आणि वर्तुळातील प्रवेश यांत भारत आघाडीवर होता, भारताचे ११ प्रवेश आणि जपानचे सहा, पण जपानच्या बचावपटूंनी आणि गोलरक्षकांनी मध्यंतरापर्यंत गुणफलक १-० वर रोखून धरला. भारताला ३३व्या मिनिटापर्यंत पेनल्टी कॉर्नर मिळाला नाही, आणि हरमनप्रीतचा ड्रॅग-फ्लिक (पेनल्टी कॉर्नरवर मारलेला जोरदार, खालून जाणारा फटका) जपानच्या गोलरक्षकाने अडवला.

बरोबरीचा गोल ४२व्या मिनिटाला पेनल्टी-कॉर्नरच्या एका वेगळ्या चालीतून आला, थेट ड्रॅग-फ्लिकऐवजी सराव केलेली एक रचना, ज्यात अखेरचा स्पर्श शिलानंद लाक्राचा होता. धोकादायक खेळाच्या कारणावरून जपानने व्हिडिओ आढावा मागितला, आणि मैदानावरील निर्णय कायम राहिला. संजय आणि हार्दिक सिंग यांच्यामार्फत झालेल्या चालीनंतर दिलप्रीत सिंगने भारताला आघाडी मिळवून दिली. त्यानंतर जुगराज सिंगने ड्रॅग-फ्लिकवर पेनल्टी कॉर्नरचे गोलात रूपांतर केले, आणि एका मिनिटाच्या आत चौथा गोल झाला. द हिंदूच्या वृत्तानुसार भारताने शेवटच्या १८ मिनिटांत चार गोल केले.

सामन्याच्या वृत्तांतांत लहान मुद्द्यांवर फरक आहेत. दिलप्रीतचा गोल हॉकी इंडिया आणि द हिंदू ४८व्या मिनिटाचा सांगतात, तर एएनआय ४७व्या मिनिटाचा. जुगराजचा गोल हॉकी इंडियाच्या वृत्तात ५३व्या मिनिटाचा आहे, तर द हिंदू आणि एएनआयच्या वृत्तात ५२व्या मिनिटाचा. चौथ्या गोलाबाबत, हॉकी इंडियाच्या वृत्तानुसार ५४व्या मिनिटाला विवेक सागर प्रसादच्या फटक्याला दिशा देणाऱ्या सुखजीत सिंगचे श्रेय आहे, तर एएनआय, द हिंदू आणि द इंडियन एक्सप्रेस विवेक सागर प्रसादला श्रेय देतात. आंतरराष्ट्रीय हॉकी महासंघाच्या ६ नोव्हेंबरला पाहिलेल्या गोलांच्या तक्त्यात स्पर्धेसाठी सुखजीतचे पाच आणि विवेक सागर प्रसादचे दोन गोल दाखवले आहेत, जी मोजणी वृत्तपत्रांच्या आवृत्तीशी जुळते. जपानला १२ सेकंद शिल्लक असताना आणखी एक पेनल्टी कॉर्नर मिळाला, आणि रायकी फुजिशिमाचा ड्रॅग-फ्लिक बाहेर गेला.

सामन्यानंतर हरमनप्रीतने एएनआयला सांगितले की संघाचे उद्दिष्ट पूर्ण ६० मिनिटे एकाग्र राहण्याचे होते आणि खेळाडूंनी शेवटच्या सत्रात संयम राखला. त्याने द इंडियन एक्सप्रेसला सांगितले की पहिल्या दोन सत्रांत जपानने वर्चस्व गाजवले. मुख्य प्रशिक्षक क्रेग फुल्टन यांनी त्याच वृत्तपत्राला सांगितले की भारत कधी तीन गोलांनी मागे नव्हता, त्यामुळे संघाला परतण्याचा विश्वास होता. साखळी फेरीतही भारताने जपानला ४-१ ने हरवले होते.

सात सामने, ४६ गोल

स्पर्धा सहा संघांची (भारत, जपान, चीन, मलेशिया, दक्षिण कोरिया आणि बांगलादेश) एकेरी साखळी फेरी म्हणून जालंधरमध्ये २७ ऑक्टोबर ते २ नोव्हेंबर दरम्यान झाली, त्यानंतर ४ नोव्हेंबरला उपांत्य सामने आणि ५ नोव्हेंबरला पदकांचे सामने मोहालीत झाले, असे आंतरराष्ट्रीय हॉकी महासंघाने (एफआयएच) म्हटले आहे. भारताचे निकाल:

• २७ ऑक्टोबर: भारत १३, बांगलादेश ०, मनदीप सिंगचे तीन गोल.
• २९ ऑक्टोबर: भारत ५, चीन २.
• ३० ऑक्टोबर: भारत ४, जपान १, अभिषेकचे दोन गोल.
• १ नोव्हेंबर: भारत ४, मलेशिया २, हरमनप्रीतची हॅट्ट्रिक.
• २ नोव्हेंबर: भारत ८, दक्षिण कोरिया ०.
• ४ नोव्हेंबर: भारत ८, दक्षिण कोरिया १, उपांत्य सामना.
• ५ नोव्हेंबर: भारत ४, जपान १, अंतिम सामना.

हॉकी इंडियाच्या साखळी फेरीच्या सारांशानुसार भारत १५ गुण, ३४ केलेले गोल आणि पाच स्वीकारलेले गोल यांसह अव्वल राहिला. उपांत्य आणि अंतिम सामना जोडल्यास सात सामन्यांत ४६ गोल केलेले आणि सात स्वीकारलेले होतात. जपान गोलशून्य उपांत्य सामन्यानंतर शूटआउटमध्ये मलेशियाला ५-३ ने हरवून अंतिम फेरीत पोहोचला, आणि मलेशियाने दक्षिण कोरियावर ५-२ ने विजय मिळवून कांस्य जिंकले, असे हॉकी इंडिया सांगते.

हरमनप्रीतचे १० गोल आणि २५०वा

हरमनप्रीतने साखळी फेरीत बांगलादेशविरुद्ध दोन, चीनविरुद्ध दोन, जपानविरुद्ध एक, मलेशियाविरुद्ध तीन (दोन पेनल्टी कॉर्नरवर आणि एक पेनल्टी स्ट्रोकवर, गोलाच्या जवळच्या जागेवरून घेतलेला समोरासमोरचा फटका) आणि कोरियाविरुद्ध एक गोल केला, ज्यामुळे नऊ झाले, मग उपांत्य सामन्यात एक. एफआयएचच्या आकडेवारीच्या तक्त्यात त्याचे १० गोल दिसतात, नऊ पेनल्टी कॉर्नरवर आणि एक पेनल्टी स्ट्रोकवर. कोरियाविरुद्धच्या ८-१ च्या उपांत्य सामन्यात, नवव्या मिनिटाला पेनल्टी-कॉर्नरच्या ड्रॅग-फ्लिकवर, त्याने भारतासाठी आपला २५०वा आंतरराष्ट्रीय गोल केला, आणि हॉकी इंडियाने ४ नोव्हेंबरला त्याची नोंद केली. उपांत्य सामन्याबद्दलच्या एएनआयच्या वृत्तात पुढे म्हटले आहे की भारतीय पुरुष हॉकीमध्ये सर्वाधिक गोल करणारे ध्यानचंद आहेत, ५७० गोलांसह, हा आकडा त्या वृत्तात दिला आहे. tuput चा ध्यानचंद यांच्या ऑलिंपिक विक्रमावरील लेख त्यांच्या गोलांच्या मोजणीत स्रोतांमध्ये कसा फरक आहे हे दाखवतो.

हॉकी इंडियाने हरमनप्रीतला स्पर्धेचा नायक आणि गोलरक्षक कृष्ण बहादूर पाठकला स्पर्धेचा गोलरक्षक असे नाव दिले.

खेळाडू देणाऱ्या राज्यातील हॉकी

आंतरराष्ट्रीय हॉकी महासंघाने या स्पर्धेचे वर्णन आंतरराष्ट्रीय हॉकीचे पंजाबमध्ये पुनरागमन असे केले, आणि द हिंदूने तिला जालंधरची पहिली आंतरराष्ट्रीय स्पर्धा म्हटले. जालंधरमधील ऑलिंपियन सुरजीत सिंग हॉकी स्टेडियम, पूर्वीचे बर्लटन पार्क, येथे साखळी सामने झाले, आणि कोरियाविरुद्धचा उपांत्य सामना हा मोहाली स्टेडियमवरचा भारताचा पहिला आंतरराष्ट्रीय सामना होता, असे हॉकी इंडिया म्हणते. हॉकी इंडियाने दोन्ही ठिकाणी प्रवेश मोफत ठेवला. भारतीय संघातील निम्म्याहून अधिक खेळाडू पंजाबचे आहेत, असे द इंडियन एक्सप्रेसने वृत्त दिले, आणि पहिल्या सामन्यासाठीच्या भारतीय संघातील पाच जणांनी जालंधरच्या मैदानावर पहिल्यांदा हा खेळ शिकला, असे द हिंदूने वृत्त दिले.

बाद फेरीच्या सामन्यांत दोन मैलाचे टप्पे आले. मध्यरक्षक हार्दिक सिंगने अंतिम सामन्यात आपला २००वा आंतरराष्ट्रीय सामना खेळला, त्या मोहालीच्या मैदानावर जिथे तो प्रशिक्षणार्थी म्हणून सुरुवात करत होता आणि २०१३ च्या हॉकी इंडिया लीगमध्ये बॉल बॉय होता, असे हॉकी इंडिया सांगते. मध्यरक्षक नीलकांत शर्माने भारतासाठी आपला शेवटचा सामना अंतिम सामन्यात खेळला, राष्ट्रीय जर्सीतील ही आपली अखेरची स्पर्धा असेल असे त्याने जाहीर केले होते, असे हॉकी इंडियाच्या अंतिम सामन्याच्या वृत्तात आहे.

भारताच्या वाटचालीत हे जेतेपद कुठे बसते

भारताची सहा जेतेपदे २०११, २०१६, २०१८ (पाकिस्तानसोबत विभागून), २०२३, २०२४ आणि २०२६ मध्ये आली, आणि २०२६ ची स्पर्धा ही नववी आवृत्ती होती, असे हॉकी इंडिया आणि एफआयएच म्हणतात. भारताने २०२३ ची आवृत्ती चेन्नईत आणि २०२४ ची आवृत्ती चीनमधील हुलुनबुइर येथे जिंकली, जिथे यजमानांविरुद्धच्या अंतिम सामन्यातील एकमेव गोल जुगराज सिंगने केला. जपान आता तीन अंतिम सामने हरला आहे, २०१३, २०२१ आणि २०२६ मध्ये. हा विजय ऑक्टोबरमधील भारताच्या दोन आशियाई क्रीडा हॉकी सुवर्णपदकांनंतर आला आहे, ज्यांचा आढावा आयची-नागोयामधील भारताचा दुहेरी विजय या लेखात आहे, आणि सलग ऑलिंपिक पदकांनंतर, ज्यांचे वर्णन टोकियो आणि पॅरिसमधील भारताची कांस्यपदके या लेखात आहे.

द हिंदूने स्पर्धेच्या मध्यावर भारत आणि इतर संघ यांच्यातील अंतर किती वाढले आहे यावर एक स्तंभ प्रसिद्ध केला, अशा स्पर्धेत जिथे त्या स्तंभानुसार आठव्या क्रमांकावर असलेला भारत हा जागतिक पहिल्या १० मध्ये असलेला एकमेव आशियाई संघ होता. त्याच स्तंभात उद्धृत केलेले फुल्टन म्हणाले की संघ आशियाई क्रीडा स्पर्धेत नुकतेच एकमेकांसमोर आले असताना या स्पर्धेला अर्थ देणे कठीण आहे, आणि काही संघांसाठी तो उभारणीचा टप्पा असल्याचे त्यांनी वर्णन केले. ६ नोव्हेंबर २०२६ रोजी, हॉकी इंडियाने महिलांची आशियाई चॅम्पियन्स ट्रॉफी भोपाळमध्ये १९ ते २८ नोव्हेंबर दरम्यान दर्शवली आहे.