Skip to content
नीती आयोगाने सर्व ३६ राज्ये आणि केंद्रशासित प्रदेशांसाठी भारत विज्ञान आणि तंत्रज्ञान स्कोअरबोर्ड सुरू केला, ज्यात संशोधन निबंध आणि पेटंट अर्जांत तमिळनाडू पहिले आहे
भारताचे शासन आणि राज्ये

नीती आयोगाने सर्व ३६ राज्ये आणि केंद्रशासित प्रदेशांसाठी भारत विज्ञान आणि तंत्रज्ञान स्कोअरबोर्ड सुरू केला, ज्यात संशोधन निबंध आणि पेटंट अर्जांत तमिळनाडू पहिले आहे

चित्रण: tuput

मराठी

या नव्या डॅशबोर्डवर प्रत्येक राज्य आणि केंद्रशासित प्रदेशाचे संशोधन उत्पादन, पेटंट अर्ज, संस्था आणि स्टार्टअप शेजारी शेजारी मांडले आहेत. २०२४-२५ च्या त्याच्या पहिल्या आकडेवारीत भारताचे २,२३,००५ संशोधन प्रकाशने आणि ६२,९३४ पेटंट अर्ज मोजले आहेत.

· · 6 मिनिटांचे वाचन

नीती आयोगाने ३ नोव्हेंबर २०२६ रोजी भारत विज्ञान आणि तंत्रज्ञान स्कोअरबोर्ड सुरू केला. हा एक परस्परसंवादी डॅशबोर्ड आहे, जो सर्व ३६ राज्ये आणि केंद्रशासित प्रदेशांचे संशोधन उत्पादन, पेटंट अर्ज, संस्था आणि स्टार्टअप शेजारी शेजारी मांडतो. २०२४-२५ या आर्थिक वर्षाची त्याची पहिली आकडेवारी भारतासाठी २,२३,००५ संशोधन प्रकाशने आणि ६२,९३४ पेटंट अर्ज मोजते. दोन्हींत तमिळनाडू पहिले आहे: ४४,६११ प्रकाशने आणि १६,०४८ पेटंट अर्ज.

हे व्यासपीठ sts.niti.gov.in वर सार्वजनिक आहे. नीती आयोगाचे उपाध्यक्ष अशोक कुमार लाहिरी यांनी नवी दिल्लीत केजी मार्गावरील सिव्हिल सर्व्हिसेस ऑफिसर्स इन्स्टिट्यूटमध्ये त्याचे अनावरण केले, असे प्रेस इन्फॉर्मेशन ब्युरोने (PIB) त्याच संध्याकाळी काढलेल्या प्रसिद्धीपत्रकात म्हटले आहे.

डॅशबोर्डमध्ये काय आहे

नीती आयोग स्कोअरबोर्डचे वर्णन पुराव्यावर आधारित धोरणनिर्मितीचे आणि एका राज्याची दुसऱ्याशी तुलना करण्याचे साधन असे करतो. आयोगाचे विज्ञान आणि तंत्रज्ञान सदस्य प्रा. अभय करंदीकर म्हणाले की संशोधन आणि नवोपक्रमाची आकडेवारी अनेक स्रोतांत विखुरलेली होती, त्यामुळे राज्याला आपले स्थान कळणे कठीण होते. स्कोअरबोर्ड संस्था, स्टार्टअप, प्रकाशने आणि पेटंट यांची माहिती एका जागी, वर्षानुवर्षीच्या कलांसह देतो.

संस्थांच्या बाजूला तो उच्च शिक्षण संस्था, संशोधन आणि विकास संस्था, डीप-टेक स्टार्टअप आणि इन्क्युबेटर यांना व्यापतो. उत्पादनाच्या बाजूला तो संशोधन प्रकाशने आणि पेटंट यांना व्यापतो. PIB म्हणते की केवळ संख्यांपलीकडे तो संशोधनाचा दर्जा, प्रभाव, सहकार्य आणि खुली उपलब्धता यांचे निर्देशक देतो, प्राधान्य संशोधन क्षेत्रांनुसार आणि तीन क्षेत्रकांनुसार: शैक्षणिक संस्था, सरकारी संशोधन व विकास प्रयोगशाळा आणि उद्योग. ThePrint च्या वृत्तात प्राधान्य संशोधन क्षेत्रे ११ आहेत, त्यांत स्वच्छ ऊर्जा, कृत्रिम बुद्धिमत्ता, सेमीकंडक्टर, महत्त्वाची खनिजे आणि शेती यांचा समावेश आहे, आणि डॅशबोर्डची स्वतःची यादी या संख्येशी जुळते.

कोणतीही दोन राज्ये किंवा केंद्रशासित प्रदेश शेजारी शेजारी ठेवता येतात, आणि प्रत्येकाचे एक प्रोफाइल आहे ज्यात त्याची विज्ञान आणि तंत्रज्ञान धोरणे आणि सर्वोत्तम पद्धती दिल्या आहेत. अनावरणानंतर कार्यपद्धती आणि माहितीच्या स्रोतांवर प्रात्यक्षिक आणि तांत्रिक सत्र झाले, आणि राज्य सरकारांच्या प्रतिनिधींनी सांगितले की हे व्यासपीठ त्यांच्या नियोजनाला आणि राज्य पातळीवर कुशल मनुष्यबळ उभारण्याला मदत करेल.

२०२४-२५ ची राष्ट्रीय आकडेवारी

डॅशबोर्डचे राष्ट्रीय पान २०२४-२५ मध्ये भारताची २,२३,००५ संशोधन प्रकाशने देते, जी त्याच डेटाबेसमधील जगातील प्रकाशनांच्या सुमारे ५.८ टक्के असल्याचे तो म्हणतो. BW Education हेच दोन मुख्य आकडे नोंदवते: २,२३,००५ प्रकाशने आणि ६२,९३४ पेटंट अर्ज.

दर्जाबाबत, BW Education २०२४-२५ साठी भारताचा कॅटेगरी नॉर्मलाइज्ड सायटेशन इम्पॅक्ट (CNCI) ०.८९ असल्याचे नोंदवते, तर जागतिक सरासरी १.०० आहे. CNCI एखाद्या निबंधाच्या उद्धरणांची तुलना त्याच क्षेत्रातील, त्याच वर्षातील आणि त्याच प्रकारच्या निबंधांच्या सरासरीशी करतो, त्यामुळे १.०० पेक्षा वरचे मूल्य म्हणजे जागतिक सरासरीपेक्षा अधिक उद्धृत. ते असेही नोंदवते की भारताचे ८.५ टक्के निबंध जगातील सर्वाधिक उद्धृत १० टक्क्यांत होते, २८.५ टक्के निबंध त्यांच्या क्षेत्रातील वरच्या एक चतुर्थांश (Q1) नियतकालिकांत प्रसिद्ध झाले, आणि २९.९ टक्क्यांत आंतरराष्ट्रीय सहलेखक होता. डॅशबोर्डचा राष्ट्रीय डेटा हीच मूल्ये दाखवतो.

व्यापक संदर्भासाठी, जागतिक बौद्धिक संपदा संघटनेचा ग्लोबल इनोव्हेशन इंडेक्स २०२६ भारताला १३९ अर्थव्यवस्थांपैकी ३८ व्या क्रमांकावर ठेवतो, आणि भारतासाठीच्या त्याच्या संक्षिप्त अहवालात ज्ञान आणि तंत्रज्ञान उत्पादन हा स्तंभ, ज्यात शास्त्रीय निबंध आणि पेटंट येतात, १५ व्या क्रमांकावर आहे. निर्देशांकातील भारताच्या ३८ व्या स्थानावरील tuput चा लेख सर्व स्तंभांचा आढावा घेतो.

तमिळनाडू पहिले, आणि त्यानंतर कोण

२०२४-२५ मध्ये सर्वाधिक संशोधन प्रकाशने असलेली पाच राज्ये आणि केंद्रशासित प्रदेश होते तमिळनाडू (४४,६११), उत्तर प्रदेश (२९,२९८), महाराष्ट्र (२८,९४७), कर्नाटक (२७,९७०) आणि दिल्ली (२४,४१७). तमिळनाडूच्या आकड्यावर BW Education, PSU Watch (प्रेस ट्रस्ट ऑफ इंडियाचे वृत्त देत) आणि Swarajya यांचे एकमत आहे, आणि डॅशबोर्डच्या डेटा तक्त्यांतही तीच संख्या आहे.

वर्षभरातील पेटंट अर्जांत पुन्हा तमिळनाडू १६,०४८ सह आघाडीवर आहे, त्यानंतर महाराष्ट्र (८,५६७), कर्नाटक (८,४१३), उत्तर प्रदेश (५,३७५) आणि तेलंगणा (५,२००). Elets eGov ने अनावरणावेळी हे आकडे नोंदवले, आणि ते डॅशबोर्डशी जुळतात. तमिळनाडूचे अर्ज राष्ट्रीय एकूण संख्येच्या सुमारे २५ टक्के आहेत, आणि त्याचे निबंध सुमारे २० टक्के, तरी प्रकाशनांतील राज्यांचे वाटे बेरीज करता येत नाहीत, त्याचे कारण खाली सांगितले आहे. आघाडीच्या राज्यांचा संदर्भ हवा असलेले वाचक tuput च्या तमिळनाडू, महाराष्ट्र आणि कर्नाटक यांच्या मार्गदर्शकांपासून सुरुवात करू शकतात.

डॅशबोर्डच्या वार्षिक तक्त्यांत तमिळनाडू तो व्यापत असलेल्या चारही वर्षांत, आर्थिक वर्ष २०२१-२२ ते २०२४-२५, दोन्ही मोजणीत पहिले आहे. त्याची प्रकाशने ३३,२१३ वरून ४४,६११ वर गेली, सुमारे ३४ टक्के वाढ. त्याचे पेटंट अर्ज ६,९०२ वरून १६,०४८ वर गेले, दुप्पटीपेक्षा अधिक, तर महाराष्ट्राची त्याच वर्षांतील संख्या ६,८५५ वरून ८,५६७ वर गेली. दर्जाबाबत डॅशबोर्ड तमिळनाडूचा CNCI १.०० दाखवतो, त्याच्या ९.९ टक्के निबंध जगातील सर्वाधिक उद्धृत १० टक्क्यांत आणि ३७ टक्क्यांत आंतरराष्ट्रीय सहकार्य, तर संपूर्ण भारताचे हे आकडे ८.५ आणि २९.९ टक्के आहेत.

चार वर्षांची वाढ

स्कोअरबोर्डमध्ये चार वार्षिक डेटा संच आहेत, आणि एकूण आकड्यांतून कल वाचता येतो. डेटाबेसमधील भारताची प्रकाशन संख्या आर्थिक वर्ष २०२१-२२ मधील १,८४,७४८ वरून २०२४-२५ मध्ये २,२३,००५ वर गेली, सुमारे २१ टक्के वाढ, मध्ये एक सपाट वर्ष आले (२०२२-२३ मध्ये २,००,४७९ आणि २०२३-२४ मध्ये १,९९,९५३). पेटंट अर्ज ३५,०७१ वरून ६२,९३४ वर गेले, सुमारे ७९ टक्के वाढ.

२०२१-२२ मध्ये किमान १,००० निबंध असलेल्या राज्यांपैकी, डॅशबोर्डच्या वार्षिक आकड्यांवर tuput ने स्वतः केलेल्या गणितानुसार सर्वात वेगवान वाढ झारखंड (२,६५४ वरून ४,४७०), उत्तराखंड (६,८०४ वरून ११,१६९), छत्तीसगड (१,५१३ वरून २,४२४) आणि पंजाब (९,८०१ वरून १५,५६५) यांत दिसते, प्रत्येकी सुमारे ५९ ते ६८ टक्क्यांनी वाढ. डॅशबोर्ड कोणत्याही राज्याला स्वतःच्या आकड्यांसाठी हीच तुलना करू देतो.

क्षेत्रके आणि संस्था

२०२४-२५ साठी डॅशबोर्ड शैक्षणिक संस्थांकडून १,९६,८१२ प्रकाशने, सरकारी संशोधन व विकास प्रयोगशाळांकडून ३९,१४५ आणि उद्योगाकडून १६,५२१ नोंदवतो. एका निबंधावर एकापेक्षा अधिक क्षेत्रकांचे लेखक असू शकतात, त्यामुळे या संख्या एकमेकींत मिसळतात आणि राष्ट्रीय एकूण संख्येत बसत नाहीत. पेटंट अर्जांबाबतही तेच आहे: शैक्षणिक संस्था ४४,८५५, उद्योग १०,८९० आणि सरकारी प्रयोगशाळा १,३८२, हे आकडे BW Education देखील नोंदवते.

स्कोअरबोर्ड ज्या संस्था आणि स्टार्टअप मोजतो त्या BW Education अशा देते: १,२६० उच्च शिक्षण संस्था, ३५६ संशोधन व विकास संस्था, ३८,५५३ डीप-टेक स्टार्टअप आणि ३९० इन्क्युबेटर. डॅशबोर्डवरील राज्यनिहाय तक्ते याच एकूण संख्या देतात. स्टार्टअपचा आकडा केवळ डीप-टेक कंपन्यांचा आहे, त्यामुळे सरकारने एकूण मान्यता दिलेल्या २.४७ लाख स्टार्टअपपेक्षा तो खूपच कमी आहे, जे tuput चा स्टार्टअप इंडिया स्पष्टीकरण लेख मांडतो.

आकडे कसे वाचावेत

डॅशबोर्डचे स्वतःचे कार्यपद्धती पान त्याच्या मर्यादा सांगते. प्रकाशनांची मोजणी Clarivate च्या Web of Science Core Collection मधून त्याच्या InCites साधनामार्फत येते, आणि तेथे अनुक्रमित केलेले आणि विश्लेषणात समाविष्ट केलेले निबंध त्यात येतात, संशोधन उत्पादनाचे प्रत्येक रूप नव्हे. राज्यांच्या मोजणीत दुहेरी गणना होते: दोन राज्यांत लेखक असलेला निबंध दोन्हींसाठी मोजला जातो, म्हणूनच ३६ राज्यांचे आकडे मिळून ३,२१,९५० होतात, तर राष्ट्रीय आकडा २,२३,००५ आहे. पेटंटचे आकडे अर्जांचे आहेत, Clarivate च्या Derwent World Patents Index मधून घेतलेले, जो पेटंट दस्तऐवजांना शोधानुसार एकत्र करतो, आणि लक्षद्वीपचा पेटंट डेटा स्रोतात नोंदवलेला नाही असे दर्शवला आहे.

वर्षे आर्थिक वर्षे आहेत, आणि डॅशबोर्ड २०२४-२५ ला FY2024 असे नाव देतो. स्कोअरबोर्ड वार्षिक कल दाखवतो आणि बहुवर्षीय क्रमवारी प्रसिद्ध करत नाही.

पुढे काय, असे नीती आयोग म्हणतो

लाहिरी यांनी अनावरणात सांगितले की केंद्र एकटे हे काम करू शकत नाही. ThePrint त्यांचे म्हणणे उद्धृत करते: “केंद्र एकटे हे करू शकत नाही. त्यासाठी राज्यांकडून अधिक सक्रिय आणि बांधिलकीची भूमिका हवी आहे.” त्यांनी मूलभूत संशोधन कारखान्यांच्या मजल्यापर्यंत पोहोचावे अशीही विनंती केली, आणि आयोग ज्याला सहकारी आणि स्पर्धात्मक संघराज्यवाद म्हणतो त्याचा हवाला देत प्रत्येक राज्य आणि केंद्रशासित प्रदेशाला हे व्यासपीठ वापरण्याचे आवाहन केले. विज्ञान आणि तंत्रज्ञान विभागाचे सचिव उमेश व्ही. वाघमारे म्हणाले की ते राष्ट्रीय पुराव्याच्या पायात राज्य पातळीचे चित्र जोडते, आणि राज्य विज्ञान परिषदा आणि राज्य विद्यापीठे यांच्या भूमिकेकडे त्यांनी लक्ष वेधले. आयोग राज्यांसोबत व्यापक पातळीवर कसे काम करतो यासाठी, tuput चा नीती आयोग आणि विभागीय परिषदा यांचा वृत्तान्त पाहा.

ThePrint नुसार नीती आयोगाची पुढची पावले म्हणजे आकडेवारीचे नियतकालिक अद्यतन, राज्यांशी अधिक संवाद, आणि जागतिक तुलनांसह भारताच्या विज्ञान आणि तंत्रज्ञान माहितीचा अधिक पूर्ण स्रोत म्हणून हे व्यासपीठ घडवणे. पहिल्या अद्यतनाची तारीख अनावरणाच्या कोणत्याही वृत्तात दिलेली नाही.

Share
Copied!

स्रोत आणि पुढील वाचन

  1. PIB (NITI Aayog), 3 November 2026: Launch of India S&T Scoreboard on 3rd November 2026 in New Delhi
  2. NITI Aayog: India S&T Scoreboard (the dashboard, including its methodology and data tables)
  3. NITI Aayog: website home page listing the launch of the India S&T Scoreboard, 3 November 2026
  4. ThePrint (NITI Aayog launch report): NITI Aayog launches science and tech scoreboard to map research, innovation ecosystem across states
  5. BW Education: NITI Aayog's new S&T scoreboard to track research quality, patents
  6. Elets eGov, November 2026: NITI Aayog S&T Scoreboard, Tamil Nadu leads research, patents
  7. PSU Watch (PTI): Tamil Nadu emerges as top state in research publications on NITI Aayog's scoreboard
  8. Swarajya: NITI Aayog launches India Science and Technology Scoreboard across 36 states and UTs
  9. WIPO: Global Innovation Index 2026, India economy brief (PDF)
  10. Clarivate: Derwent World Patents Index (the patent source named in the scoreboard's methodology)

हा लेख AI साधनांच्या मदतीने संशोधित आणि लिहिला गेला असून अचूकतेसाठी संपादित केला आहे. हा केवळ सर्वसाधारण माहिती आणि चर्चेसाठी आहे, व्यावसायिक सल्ला नाही. आमचे संपादकीय मानक आणि अस्वीकरण पाहा. चूक आढळली? आम्हाला कळवा.

#niti aayog#india science and technology scoreboard#research publications#patent applications#tamil nadu#state benchmarking#science policy#evidence-based policy

आवडलं? पुढचा लेख मिळवा.

एका वेळी एक चांगला लेख, थेट तुमच्या इनबॉक्समध्ये. स्पॅम नाही, हवं तेव्हा थांबवा.

याच विभागात आणखी: भारताचे शासन आणि राज्ये
कलम ३४५ प्रत्येक राज्याला स्वतःची अधिकृत भाषा निवडू देते, आणि १९५४ पासून संमत झालेले कायदे ओडिशात ओडिया, तेलंगणात तेलुगू आणि उर्दू, आणि नागालँडमध्ये इंग्रजीचे नाव घेतात
१६ राज्यांचे कायदे काय म्हणतात त्याचा एक तक्ता, मग कुटुंबांपर्यंत पोहोचणारे शालेय नियम: पाच राज्यांत मुलाला कोणत्या भाषा शिकाव्या लागतात, दोन राष्ट्रीय दस्तऐवज काय परवानगी देतात, आणि तमिळनाडू आणि महाराष्ट्र कुठे उभे आहेत.
तमिळनाडूत देशातील सर्वाधिक नोंदणीकृत उत्पादन कारखाने आहेत, २०२४-२५ मध्ये ४१,२२१, आणि भारताच्या GDP च्या ९.४ टक्क्यांसह ती दुसरी सर्वात मोठी अर्थव्यवस्था आहे
केरळ आणि म्हैसूरसोबतच्या १९५६ च्या सीमाबदलांपासून आरक्षण कायद्याच्या १९९४ च्या नवव्या अनुसूचीतील प्रवेशापर्यंत, तमिळनाडूवर कोण राज्य करते, ते काय बनवते आणि मद्रासमध्ये सुरू झालेले न्यायालयीन खटले कोणते, याचे स्रोतांसह मार्गदर्शन.
चार कायमस्वरूपी मंच भारतातील राज्यांना केंद्रासोबत एका टेबलावर आणतात, १९५६ च्या क्षेत्रीय परिषदांपासून ८ ऑक्टोबर २०२६ रोजी आपली ५७ वी बैठक घेणाऱ्या जीएसटी परिषदेपर्यंत
एक मंच संविधानातून आला, एक कायद्यातून, एक राष्ट्रपतींच्या आदेशातून आणि एक मंत्रिमंडळ ठरावातून. प्रत्येकात कोण बसते, प्रत्येक काय ठरवू शकतो, त्यांच्या किती बैठका झाल्या आणि पुंछी आयोगाला काय बदलायचे होते ते येथे.
← सर्व लेख